Bij het bepalen van de invaliditeitsgraad wordt een onderscheid gemaakt tussen fysiologische en economische invaliditeit.<\/p>\n
Met de\u00a0fysiologische invaliditeit\u00a0wordt verwezen naar de vermindering van de lichamelijke integriteit.<\/strong> De concrete bepaling van de invaliditeitsgraad gebeurt door een geneesheer, op basis van de offici\u00eble Belgische schaal tot vaststelling van de invaliditeitsgraad. Hierbij wordt dus geen rekening gehouden met de aard van het beroep van het slachtoffer.<\/p>\n De\u00a0economische invaliditeit\u00a0is dan weer de vermindering van de arbeidscapaciteit van het slachtoffer, precies als gevolg van de fysiologische invaliditeit. Daarbij wordt rekening gehouden met de fysische paraatheid van de verzekerde om een beroepsactiviteit uit te oefenen die verenigbaar is met zijn kennis, capaciteiten en maatschappelijke positie. Hierbij wordt dus geen rekening gehouden met andere economische criteria, zoals de conjunctuur. Voor het bepalen van de economische invaliditeit is er een grotere interpretatieruimte, aangezien hiervoor geen vaste schalen bestaan.<\/strong><\/p>\n Er kan een groot verschil bestaan tussen de graad van fysiologische invaliditeit en die van economische invaliditeit. Nemen we het voorbeeld van een beroepspianist die twee vingers verliest. Zijn fysiologische invaliditeit kan vrij beperkt zijn, maar zijn economische invaliditeit kan 100% zijn.<\/p>\n De verzekeraar zal bij het bepalen van de uitkering rekening houden met de hoogste van de twee invaliditeitsgraden. Althans op voorwaarde dat \u00e9\u00e9n van beide minstens 25% bedraagt.<\/p>\n